De website kan verspreidingskaarten maken voor circa 10.000 soorten waterorganismen. De kaarten zijn gebaseerd op waarnemingen van waterbeheerders en andere instanties. Deze zijn verzameld in de landelijke aquatisch-ecologische database Limnodata Neerlandica, die in beheer is bij de STOWA. De visgegevens zijn afkomstig uit Piscaria, de landelijke database van Sportvisserij Nederland.

Voor een groot aantal soorten is ook de responsie op te roepen: dit is een statistisch beschrijvende weergave van de milieufactoren waarbij die soort is aangetroffen.
Downloads van waarnemingen van het voorkomen en de responsie van een geselecteerde soort.

De gegevens in de Limnodata Neerlandica worden voor veel (toegepaste) onderzoeken en vragen gebruikt. Een selectie van interessante onderzoeksresultaten of toepassingen is hier te vinden.

Waterbeheerders houden de kwaliteit van oppervlaktewateren in de gaten door biologische en chemische metingen (monitoring). Deze gegevens zijn bijeengebracht in de databank Limnodata Neerlandica. Waarnemingsresultaten zijn beschikbaar uit routinematige meetnetten en onderzoeksprojecten over een periode van circa 1980 tot heden. De gegevens worden jaarlijks eenmalig aangevuld met nieuw verzameld materiaal.

Waarnemingen zijn beschikbaar van fytoplankton, kiezelwieren, water- en oeverplanten, macrofauna en vis. De visgegevens zijn afkomstig uit Piscaria, de landelijke database van Sportvisserij Nederland.

37 bronhouders/leveranciers
20.000 meetpunten
120.000 biologische monsters
2.500.000 biologische waarnemingen

Bekenwerkgroep Nederland: onderzoek specifiek gericht op waterplanten in beken
Opnamen van aandachtssoorten water- en oeverplanten in Zuid-Limburg (1994 en 1997)
Raaien van Rijkswaterstaat in grote wateren
STOWA: gegevens van STOWA 38^e: ontwikkeling van ecologisch beoordelingssysteem voor genormaliseerde beken.

Vrijzwevende algen zijn in het algemeen verzameld met een algennet en/of door bezinking van een watermonster. De determinatie vindt plaats met een microscoop waarin een aantal beeldvelden de soorten worden geteld. Vervolgens worden de getelde aantallen meestal omgerekend naar aantal/milliliter in het oorspronkelijke water. Soms wordt er alleen een abundantieklasse (1-7) bepaald. De naamgeving van de soorten binnen van deze groep is lastig en weinig stabiel. Zeker de oudere gegevens moeten kritisch bekeken worden. Beschikbaar: 3.100 meetpunten 25.000 monsters

De kiezelwieren of diatomeeën worden doorgaans afgeschraapt van vast substraat zoals waterplanten, riet of stenen. Het afgeschraapte materiaal wordt gedestrueerd zodat alleen de harde schaaldelen van de kiezelwieren overblijven. Deze worden met licht- of electronenmicroscoop op naam gebracht. Doorgaan wordt tot 200 schaaldelen geteld. Soorten buiten deze telling zijn met de waarde 0 of 0,1 aangegeven.
Beschikbaar: 2.600 meetpunten 12.000 monsters.

Bij deze groep bestaan zijn veel verschillende methoden toegepast, bijvoorbeeld Tansley, Braun-Branquet of varianten. De afbakening op de oever is lastig: sommige bronhouders kijken alleen naar hydrofyten en waterafhankelijke soorten, andere nemen alle soorten op de oever mee. De nadruk ligt op vaatplanten, maar soms zijn ook draadvormende wieren en kranswieren meegenomen in de opname.

In Rijkswateren zijn permanente quadraten en raaien beschikbaar.
Beschikbaar: 13.000 meetpunten, 39.000 opnamen.

Van het vrijzwevende dierlijke plankton zijn relatief weinig monsters verzameld in vergelijking met de andere groepen. Het wordt meestal met een buis of afsluitbaar apparaat op meerdere diepten en plekken in een meer verzameld en afgefiltreerd. Soms wordt ook een net gebruikt. De abundantie is soms omgerekend naar het aantal per liter oorspronkelijk water.
Beschikbaar: 600 meetpunten 4600 monsters.

In de meeste regionale wateren wordt macrofauna bemonsterd met een standaard macrofaunanet. Het zijn meestal verzamelmonsters van ca 5 meter waarin alle voorkomende microhabitats zijn meegenomen. Soms zijn aparte bodem- en oever/waterplantenmonsters genomen. In grotere Rijkswateren is ook gewerkt met kunstmatig substraat, steekbuismonsters of bodemhappers.
Beschikbaar : 10.600 meetpunten, 36.000 monsters.

@@

Voor de Nederlandse waterorganismen is de afgelopen jaren een naamlijst opgesteld: de Taxonlijst Waterbeheer Nederland. De oorspronkelijke naamgeving van de oudere gegevens is omgezet naar deze nieuwe lijst.

Het maken van een verspreidingskaart verloopt in 4 stappen:

1. kies voor een afzonderlijke soort (of ondersoort, variëteit) of de verspreidingskaart voor een hoger taxonomisch niveau (geslacht, familie, orde). Bij de laatste keuze worden de waarnemingen van alle soorten en ondersoorten getoond die onder dat het gekozen taxon van een van die niveaus vallen.
2. kies een ruimtelijke begrenzing: waterbeheerder of bronhouder, provincie of hengelsportfederatiegebied of begrens zelf een gebied door een rechthoek te tekenen op de kaart.
   De gebiedsgrenzen van oorspronkelijke eigenaren van de gegevens of bronhouders kunnen gebruikt worden om een ruimtelijke selectie te maken.
3. kies een watertype of een KRW type. De pull down lijstjes worden automatisch beperkt tot de watertypen waar de gekozen soort of taxon aangetroffen is.
   De watertypen-indeling volgt in grote lijnen de type-indeling in de CUWVO-nota Ecologische normdoelstelligen voor Nederlandse oppervlaktewateren, 1988.
   De watertypen-indeling voor de Kaderrichtlijn Water is beschreven in Definitiestudie Kaderrichtlijn Water: deel 1 typologie. Alterra rapport 669. 2003. ISSN 1566-7197.
4. kies de periode waarover de informatie op kaart gezet moet worden.
   NB: de mogelijkheden in de pull down lijstjes worden al beperkt door de gemaakte selecties in de eerdere pull down lijstjes. Als een soort bijvoorbeeld maar in 3 watertypen is aangetroffen, dan kunt u alleen uit één van die typen of alle drie de typen kiezen.

De achtergrond van de kaart bestaat uit Google Maps. Hier kan met een knop rechtsboven gekozen worden voor een satelliet- of kaartbeeld of beide. Daarnaast is er een knop voor grenzen van beheersgebieden van de waterschappen of provinciegrenzen.
De verspreidingskaart van een soort kent twee lagen met punten:

De markers en en geven aan dat één of meerdere exemplaren van de soort op dat meetpunt aangetroffen zijn in een biologisch monster.
De marker geeft aan waar monsters genomen zijn voor de gekozen biologische groep, dus waar de soort in principe aangetroffen had kunnen worden.

Een extra laag is te kiezen met gevalideerde informatie over de soort (zie Toelichting EIS).

Wanneer u klikt op een waarnemingspunt waarop de soort is aangetroffen, dan verschijnt een ballon met twee mogelijkheden;

• gedetailleerde informatie over het meetpunt
• gedetailleerde informatie over de waarnemingen van de gekozen soort op dat punt. Deze soort kan binnen de selectiecriteria op meerdere momenten of verschillende monsters zijn aangetroffen.

De European Invertebrate Survey is een organisatie die ondergebracht is bij Naturalis en die waarnemingen verzamelt en controleert. Voor een beperkt aantal macrofaunagroepen zijn veel waarnemingen gecontroleerd. Dit houdt in dat de naamgeving en de waarschijnlijkheid van de vindplaats zijn gevalideerd. De informatie is beschikbaar als uurhok.

De responsie van een soort op milieufactoren is op 2 manieren beschikbaar: in tabelvorm of in grafische vorm. De responsie is bepaald op basis van het voorkomen van de soort in de hele database (alle jaren en meetpunten) en niet alleen over de gemaakte selectie.
Alleen van echte soorten of ondersoorten is de responsie op te vragen, niet van een familie of ander geaggregeerd niveau.

De milieufactoren zijn meestal niet op dezelfde dag (en soms niet op exact dezelfde plaats) gemeten. Daarom is er een periode gekozen om de biologische bemonstering heen waarin het gemiddelde van de metingen van de milieufactoren is berekend. Voor soorten met korte levenscyclus (fytoplankton, kiezelwieren) is de periode: x dagen voor tot x2 dagen na de monstername. Voor waterplanten, macorfauna en vis is de periode…..

De tabel levert de minimale, maximale meetwaarde en de percentielwaarden: 10, 50 (mediaan) en 90. Een 90-percentielwaarde houdt in dat 90% van alle meetwaarden beneden die waarde ligt.

De grafische weergave van de responsie is een zogenaamd box-whisker diagram. Hier zijn meerdere definities van, maar hier is gekozen voor: de box (rechthoek) bestaat uit de 25- en 75-percentielwaarde en de lengte van de whisker (‘snorhaar’ ) is 1,5* verschil tussen 25- en 50-percentiel aan de linkerzijde en 1,5* verschil tussen 50- en 75-percentiel aan de rechterzijde.

De biologische data uit Limnodata Neerlandica en Piscaria worden door de "Netherlands Biodiversity Information Facility" (NLBIF) gekoppeld aan het internationale netwerk van de Global Biodiversity Information Facility (GBIF). In GBIF kunnen de data worden doorzocht, gefilterd en worden gecombineerd met gegevens uit andere databestanden. Via GBIF zijn de data te downloaden in een gestandaardiseerde internationale dataformat (DarwinCore), als spreadsheet of voor meerdere projecties in Google Earth. De data zijn bereikbaar onder http://data.gbif.org/datasets/resource/1466/. Ook zoekacties in het "biodiversiteitsportaal" van NLBIF verschaffen, via GBIF, toegang tot de Limnodata Neerlandica en Piscaria data: http://www.nlbif.nl/.